persoonlijk

Let’s get personal tag!

Geplaatst op Geupdate op

Ik kwam deze tag tegen op Mamaliefde.nl en het leek me leuk om deze ook te doen. Wel heb ik de tag een beetje ingekort meer omdat ik sommige vragen niet zo nodig vond.

Wat hoor je op moment van schrijven?
Ik lig nu samen met mijn zoontje op bed omdat ik nogal last heb van mijn verstandskies die vanochtend eruit is gehaald. Dus hoor af en toe een lachje van hem omdat ie lekker aan het dromen is en ik hoor heel mooi de vogeltjes buiten te fluiten.

Heb je ergens trek in op dit moment? 
Euhm nee.

Zou je liever 10 kinderen hebben of geen kinderen?
Als ik echt tussen 10 en geen zou moeten kiezen dan kies ik toch voor geen. Tot kort voordat ik zwanger werd heb ik altijd gezegd dat ik geen kinderwens had. Nu ik een kindje heb snap ik niet dat ik dat altijd dacht maar als ik nog geen kind had gehad had ik niet geweten wat ik zou missen.

Denk je dat je teveel aandacht aan je uiterlijk besteedt?
Ik denk van niet, je kan er nooit teveel aandacht aan besteden en ik hou nu eenmaal van tutten. Ik ben en blijf een meisje 😊

Wat doe jij altijd als je heel nerveus bent? 
Weet ik eigenlijk niet, wel word ik heel onzeker. Of ik echt iets specifieks heb moet ik denk ik aan mijn familie of vrienden vragen.

Heb je op dit moment een reden om te lachen? 

Nou liever niet want als ik moet lachen doet mijn mond pijn 😜 maar over het algemeen wel. Ik heb een leuke zoon, een lieve man, geweldige familie en vrienden dus heb zeker een goede reden om te lachen.

Zou je gelukkiger zijn als het leven een “rewind”-knop zou hebben?
Nee! Ik heb geleerd om niet naar het verleden te blijven kijken. Het verleden heeft mij gevormd tot wat ik nu ben.

Denk je meer aan het verleden, het heden, of aan de toekomst?
Over het algemeen het heden maar door de kleine beginnen we toch ook meer aan de toekomst te denken.

Wat heb je voor het laatst gedronken?
Water met ibuprofen bruispoeder heerlijk ahum!

Zien mensen jou als optimist of pessimist?
Ik probeer toch overal het positieve uit te halen dus ik hoop optimist.

Wat zijn jou guilty pleasures qua eten?
Pffff heb je even, ik heb er zoveel! Chocolade, drop noem het maar op. Maar 2 zijn toch wel echt mijn guilty pleasures: ijs en merengue. Merengue dat is echt Ohhh hemels daar kan ik zo enorm van genieten. En ijs is een guilty pleasure omdat ik lactosevrij moet eten dus ijs eigenlijk moet laten staan.

Wat doe je morgen?
Morgen werk ik de hele dag.

Wanneer is de laatste keer dat je echt gebroken was?
Hmm ja nou ja echt gebroken dat was volgens mij met Pinksteren toen ik heb ik echt een week of langer maar een paar uurtjes geslapen per nacht. Maar meestal hou ik het in de hand, als ik echt moe begin te worden dan is het papa dag of gaat ie naar opa en oma en dan kan mama bijtanken.

Waar denk je op dit moment aan? 
Wat ik morgen nog moet doen.

Sta je altijd klaar voor je vrienden? 
Ik hoop het wel. Mijn intentie is wel dat mijn vrienden weten dat ze me altijd kunnen bellen  .

Wie is de laatste persoon die jou heeft zien huilen?
Ik denk mijn zoontje tijdens een film.

Is er iemand die jou volledig begrijpt?
Mijn moeder en 2 vriendinnen, met beide zoveel meegemaakt waardoor we een hele hechte band hebben.

Hoeveel uur slaap krijg je gemiddeld per nacht?
Vijf, komt omdat ik een avondmens ben waardoor ik dus “te laat” ga slapen.

Heb je plannen voor dit weekend. 
De meeste plannen schrijf ik op want anders vergeet ik het. Dus wat we doen weet ik niet precies maar ik weet wel dat we de komende weekeinde vol zitten.  

Wat is je stemming op dit moment? 

Moe maar gelukkig.

Veel Liefs,
IMG_0779

Kom maar naar mama!

Geplaatst op Geupdate op

Geweldig is het om te zien hoe onze kleine mannetje door de kamer kruipt. Nou ja het is nog niet helemaal kruipen, hij weet nog niet goed hoe ie zijn benen moet gebruiken maar dat mag de pret niet drukken want meneer schuift overal in een razend tempo naar toe.

  
 
Mooi om te zien dat zijn vrijheid een stukje groter wordt maar ook onze vrijheid en dat binnen een paar maanden. Nog een paar weken geleden moesten we hem op de grond zetten en wat speeltjes erbij leggen zodat ie daar mee kon spelen. Nu zetten we op de grond en hij “schuift” alle kanten op, om vervolgens elk klein dingetje te pakken en naar zijn mond te brengen.

Ook naar papa en mama toe kruipen vindt ie geweldig. Zodra ik naar de keuken loop “schuift” hij achter mij aan, ga ik naar de bank komt ie ook achter me aan en dat alles met een big smile op zijn gezicht hoe heerlijk!! Heel af en toe gaat ie op zijn teentjes staan maar dan weet hij niet hoe hij zijn lichaam omhoog moet gooien.

Ook achter ons hondje aan gaan vindt ie leuk. Dit tot ergernis van onze hond die volgens mij het gevoel heeft dat ie gestalkt wordt door een klein terroristje, want zodra die in de buurt komt rent onze hond snel de andere kant op.

Het is niet zo dat ie altijd wilt kruipen, zoals afgelopen weekend. We hadden een familiedag en toen we hem eenmaal op de grond hadden gezet om te kruipen had ie er geen zin in en bleef ie de hele tijd zitten. Wat bleek hij vondt het gras nogal eng. Elke keer als hij probeerde te kruipen prikte het gras aan zijn beentje.

Daar moeten we dus nog even mee oefenen. Maar er komt nog genoeg lekker weer aan zodat ie lekker aan het gras kan wennen 😉

Veel liefs!!

IMG_0779

Follow my blog with Bloglovin

Baby boy 9 Months

Geplaatst op Geupdate op


Morgen is ons mannetje 9 maanden!!

Wat is het toch snel gegaan, ik kan de dag dat hij ter wereld kwam nog herinneren als de dag van gister (cliché i know!).

Ohhh wat was hij klein toen hij was geboren. Zo klein en fragiel maar de liefde die hij op dat moment gaf (en nog steeds geeft) was oneindig groot.
Het enige wat hij deed was slapen en eten. Huilen deed ie niet veel alleen als ie honger had en het niet snel genoeg ging dan liet ie dat merken.

Dat kleine is nu weg. Het is al echt een mannetje met een eigen willetje. Nu zit ie naast me in zijn kinderstoel met heel zijn gezicht onder de jam omdat ie zelf de boterham wilt opeten en mama absoluut niet mee mag helpen.

Het is echt maar dan ook echt een jongetje. Als het lomp gaat vindt ie het leuk anders niet. Knuffels gooit ie aan de kant en blokken en rammelaars zijn geweldig want die kan je hard tegen de tafel aan slaan.

Ook zijn mama’s haren niet meer veilig. Geweldig vind ie het om net te doen alsof ie met mama wilt knuffelen en kusjes geven om vervolgens heel sneaky met zijn handje naar mama’s haren te gaan en zodra ze het niet door heeft heel hard aan haar haren te trekken. Vervolgens hoor je dan zo’n schattig ondeugend lachje pffff.

Hoe raar is het dat ie al zoveel heeft geleerd in die 9 maanden tijd! Hij brabbelt, zegt mama, probeert geluiden na te doen, kan zelfstandig gaan zitten, pakt speelgoed zelf, etc etc.

Sinds een paar dagen kruipt ie. Zo trots!! maar vindt het ook wel spannend. Nu komt de tijd dat ik erachter aan moet lopen en dat we het huis echt toch wel kindvriendelijk moeten gaan maken.

Ook heeft ie nu een tandje wat er onwijs grappig uitziet. Als ie lacht zie je linksonder ineens een tandje te hilarisch!!
Er zijn er al meer op komst maar gelukkig heeft ie tot nu toe niet veel last gehad van het doorkomen van de tandjes.
Wel wordt ie sinds een week snachts wakker maar of dat door de tandjes komt of dat het een “fase” is weet ik niet maar ook dat komt vast en zeker goed.

Ook als we zeggen: Nee dat mag niet, of niet doen dan kijkt ie ons heel ondeugend aan en begint ie te lachen om vervolgens gewoon nog een keer te doen. Weet niet van wie hij dat heeft papa en mama waren nooit zo 😉 Vaak genoeg overkomt het me dat ik dan in de lach schiet maar dat is eigenlijk niet de bedoeling.

Eerlijk gezegd vindt ik dit wel echt een leuke periode. Veel “eerste keer” dingetjes komen sneller achter elkaar en nu kunnen we ook echt met hem spelen waarbij hij ook reageert of ie het bijvoorbeeld leuk vindt.

Er zit alleen één klein nadeel aan: hij wilt niet geknuffeld worden 😦 . Heerlijk vond ik dat toen hij net geboren was om lekker te knuffelen met hem tegen mijn borst aan en als ik dat nu wil doen duwt ie me weg!

tja het is toch echt zo, kleine kindjes worden snel groot.

Veel liefs,

IMG_0779

Follow my blog with Bloglovin

Eerste keer uit logeren!

Geplaatst op Geupdate op

IMG_2433
Ohh ik herinner het me alsof ik hem net heb weggebracht. De eerste keer uit logeren!

2 weken geleden op Hemelvaartsdag is mijn zoontje ‘savonds naar opa en oma gegaan om daar een nachtje te blijven logeren. Niet omdat we ergens naartoe moesten maar omdat ik de keuze had gemaakt om er alvast mee te beginnen zodat mama en papa er ook aan kunnen wennen.

Al de hele dag was ik wat hangerig bij mijn zoontje. Ik wou continu knuffelen en kusjes geven omdat hij vooral niet moet denken dat mama er geen moeite mee zou hebben.

De tas inpakken heb ik tot het laatste moment mee gewacht. Misschien zat ik nog in de ontkenningsfase maar het komt er nu echt van.

Drie keer gecheckt of ik alles bij had. Luiers – check, crème voor uitslag – check, tandenborstel ( ja zijn eerste tandje is er!! ) – check etc etc. Meneertje gaat 1 nachtje weg en neemt 2 tassen mee, dat heb je duidelijk van je mama.

Auto in en we zijn onderweg. Ohhh wat ben ik zenuwachtig zeg!! Gelukkig ging mijn man mee, natuurlijk om ons mannetje welterusten te wensen maar ook om mij te steunen.

Opa en oma waren er al helemaal klaar voor. Eindelijk mag hij een nachtje komen slapen, wat waren ze door het dolle heen!

Na enige tijd knuffelen en spelen was het zover! Papa en mama gaan naar huis, alleen.. Maar niet voordat ik mijn hele lijst had opgenoemd met bijvoorbeeld wat ze moesten doen als ie wakker werd.

In de auto op de terugweg zat ik in een enorme tweestrijd. Draai om, ik wil dit niet – jawel je moet even door de zure appel heen bijten, dat is wat er de hele weg door mijn hoofd is gegaan.

Eenmaal thuis ging het wel maar ik hield mezelf bezig en krijg geregeld whatsappjes. Pff alles gaat goed gelukkig!

Je zou misschien denken dat als je kind een nachtje weggaat, je een goede nachtrust tegemoet gaat. Nou ik niet! Mijn god, ik ben wel 6 of 7 x wakker geschoten en als ik op de babyfoon keek ( die ik ook uit automatisme heb aangezet) en hem niet in zijn bedje zag liggen stopte mijn hart even om vervolgens tot het besef te komen dat ik uit logeren is.

Wat een rampzalige nacht!! Had iemand mij daarvoor kunnen waarschuwen of ben ik de enige die dat heeft?

De ochtend was ik al heel vroeg op mijn werk. Hoe eerder ik begin, hoe eerder ik mijn mannetje weer in mijn armen kan sluiten.

En daar rond een uur of 8 kwam het verlossende Whatsappje met foto dat ie net wakker is en heerlijk heeft geslapen!!

Wat viel er een last van mijn schouders af. Alles was gelukkig goed gegaan pff.

Ik weet dat mijn ouders het goed zouden doen, ze zijn er zo enorm gek op. Maar ik hou hem het liefst nog lekker dichtbij.

Eerste ronde in ieder geval overleefd!

Veel liefs,

Follow my blog with Bloglovin

What’s it gonna Be? Boy or Girl?

Geplaatst op Geupdate op


Zodra ik wist dat ik zwanger was wou ik heel graag weten wat het geslacht zou zijn. Niet dat het iets zou uitmaken maar het is wel een stuk makkelijker met shoppen 😉

Mijn man wou het eigenlijk niet weten maar naarmate de 20 weken echo naderde kreeg ik alleen maar meer zenuwen. Ik moest het gewoon weten!! Maar hoe kon ik mijn man overhalen??

Nou ik had me druk gemaakt om niks want in de auto onderweg naar het ziekenhuis voor de 20 weken echo zei ie ineens: “als het kunnen zien dan mogen ze het vertellen” Yesss!!!

Op de 20 weken echo was gelukkig alles goed en toen kwam de vraag willen jullie het geslacht weten? Nou graag!!

En ja hoor natuurlijk we hadden nu al een kleine die lekker tegendraads is. De navelstreng lag ineens tussen de benen. Dat heb ik weer dus nu wisten we nog niet wat het werd.

Omdat mijn man het op dat moment ook graag wou weten heb ik gelijk gebeld met een echografiebureau voor een geslachtsbepaling voordat mijn man van gedachte zou veranderen.

Een paar dagen later konden we er terecht. Niemand wist dat we te weten zouden komen wat het werd omdat we tegen iedereen had verteld dat we het niet wilden weten wat het zou zijn.

Daar kregen we binnen 5 minuten het verlossende woord: een “jongen”!!

Oh wat was ik blij! Ik had altijd een heel klein voorkeur voor een jongentje ( waarom? I dont know! ) en nu kreeg ik een lekker stoer ventje!

Het liefste wou ik het van de daken af schreeuwen maar we hielden het geheim. Nog nooit had ik zo’n enorme moeite gehad met iets geheim houden.

Maar het voelde ook als dat het mijn man en mij dichter naar elkaar bracht, want we hadden samen een geheim!! Alleen wij 2!

Veel liefs,

IMG_0779

Follow my blog with Bloglovin

Mama tag!!

Geplaatst op Geupdate op

hoi hoi

Na 2 weken afwezigheid ben ik weer terug!  Dit keer met een tag! Ik las deze tag bij verschillende bloggers en het leek me leuk om deze vragen ook te beantwoorden.

1. Ben jij een werkende mama of een thuisblijfmama?

Ik ben een werkende mama. Mijn zoontje is begin september geboren en eind februari kon ik aan de slag bij een nieuwe werkgever. Hoewel ik het heerlijk vind om nu 3 dagen in de week te werken, ben ik mij er ook van bewust dat ik de luxe heb gehad om de eerste 5 maanden van zijn leventje elke seconde te hebben mogen meemaken.

2. Zou je het anders willen?

Deze vraag heb ik net min of meer beantwoord. Nee, hoewel mijn zoontje alles voor me is vind ik het heerlijk om 3 dagen in de week met iets anders bezig te zijn. De laatste weken kwamen de muren op mijn af en had ik heel erg het gevoel dat mijn wereldje enorm klein was.

3. Mijn kind slaapt altijd in zijn eigen bedje?

Had je mij dit een week geleden gevraagd, dan had ik ja gezegd. Nu is mijn zoontje bijna 9 maanden en wordt ie ineens hysterisch wakker. Ik ben erachter gekomen dat ie last heeft van verlatingsangst. Dus we hebben nu al 3 nachten gehad dat ie vanaf een uur of 3 bij ons in bed ligt.

4. Beste aankoop voor je kindje?

Ik zou zeggen, onze babyfoon. We hebben de Alecto DVM-70, deze is met beeld. We kunnen hem altijd zien als we willen, dus hoeven niet perse naar zijn kamertje te lopen. Erg fijn!

5. Hoeveel kinderen wens je?

Tot nu toe hou ik het bij 1 maar zeg nooit nooit 🙂

6. Hoeveel dagen/avonden in de maand heb je een date night (een avondje uit met je partner)?

We hebben geen vaste avonden als zijnde date night. Als we er zin in hebben en ook kunnen (de opa’s & oma’s passen graag op) dan gaan we op date night. Maar dit gebeurd heel spontaan.

7. Favoriete bezigheid van je kindje?

Brabbelen soms uren achter elkaar of rollen en dan het liefst alle kanten op.

8. Heb je tijdens de zwangerschap een miskoop gedaan. 

Ja een luieremmer. Dat ding als eerste gekocht op de negen maanden beurs, de hele dag liep ik met dat ding te sjouwen. Dat onhandig ding hebben we een week gebruikt en aan de kant geschoven. Nu gooien we de luiers in de vuilniszak en deze gaat de container in.

9. Het favoriete eten van je kindje.

Quinoa! Ik maak 1 keer in de zoveel tijd allemaal hapjes zodat hij voorlopig vooruit kan. Per toeval had ik quinoa gebruikt omdat de rijst op was. Dit vond ie zo lekker!!

10. Hebben jullie een grotere auto aangeschaft? 

Ja, want mijn oude kon echt niet meer!!

11. Ben je nu zwaarder of lichter dan voor het moederschap?

Met behulp van Cambridge diet lichter! Ben nooit 1 van de slankste geweest maar voel me nu goed hoe ik ben.

12. Wat is je droomvakantie met je kindje 

Maakt niet uit, als hij het maar leuk vind. Gezelligheid creëer je toch zelf!

Wel zou ik hem graag meenemen voor een paar daagjes naar Istanbul om te laten zien waar mama een tijdje heeft gewoond.

13. Wat is je droomvakantie zonder kids?

Cuba!

14. Wat is er verandert in je leven sinds je mama bent.

Verantwoordelijkheidsgevoel! Eerst was het lang leve de lol en het vele risico nemen, en nu denk ik overal 2x bij na omdat ik ook een kleine heb. Ook het “eventjes” dit doen of dat, dat is ook enorm verandert. Vroeger was het: ik schiet even vlug de stad in en nu duurt dat even zoiezo wel een uur.

15. Mijn hart smelt als ik……..

De glimlach zie of het lachtje hoor van mijn zoontje.

16. Waar shop jij de leukste kinderspelen?

Zie mijn artikel over mijn top 5 van leukste webshops!

17. Favoriete mama make-up product?

Concealer en mascara!! Slecht geslapen maat toch een frisse blik! Love it!!

18. A-merk of huismerk?

A-merk!

19. Heb je altijd al een kinderwens gehad?

Nee, we hadden beide zoiets van: als het zo is dan is het zo.

20. Wat is het leukste aan de moederschap?

Alles!!!!!!
Veel liefs,

Follow my blog with Bloglovin

Help, mijn man gaat op vakantie!!

Geplaatst op Geupdate op

Vorige week zaterdag ging mijn man op visvakantie in Frankrijk, voor een hele week!

Terwijl voorgaande jaren het afscheid heel makkelijk was ( kus, veel plezier schatje daag) ging het dit jaar toch wat moeilijker. Hij is wel vaker een nachtje gaan vissen maar een hele week zonder zijn zoon dat was toch wel even slikken.Het werkte ook niet mee dat onze zoon niet lekker was.

Omdat mijn man lange dagen maakt voor zijn werk is hij savonds laat pas thuis dus ik dacht dat er eerlijk gezegd niet zoveel zou veranderen. Piece of cake dacht ik.

Nou verre van!!!

Wat is dat zwaar als je er “alleen” voor staat. Alles moet je alleen doen dus het is ook een kwestie van goed plannen. Kleine dingetjes waarbij ik dacht dat ik dat alleen deed kwam ik erachter dat mijn man toch mee hielp.

Ook hebben wij een hondje en dat was voor mij het grootste struikelblok. Als ik onze hond sochtends ging uitlaten was mijn man thuis terwijl mijn zoontje lag te slapen. Nu was er dan niemand. Ohhh wat had ik hier moeite mee om de kleine sochtends en savonds een paar minuten alleen te laten. Ik nam de babyfoon mee en zodra de verbinding weg viel wou ik weer terug. Gelukkig hebben wij een chihuahua dus van lange wandelingen was zoiezo geen sprake.

Boodschappen voor de hele week doe ik normaal op zondagochtend want dan is mijn man thuis. Nou dat heb ik afgelopen week niet gedaan. Niet omdat het niet kan maar het is fijner omdat alleen te doen. Met een kleine erbij duurt het allemaal toch langer.

En nu had onze zoon nog een flinke griep/verkoudheid te pakken dus werd ie snachts nog een keer (of 2) wakker. Dat maakt het ook allemaal niet makkelijker erop.

Dus toen mij man mij donderdag appte dat ze vrijdagochtend al zouden vertrekken sprong ik een gat in de lucht. Door dit ben ik hem nog meer gaan waarderen!

Echt petje af voor alleenstaande ouders. Ik heb zwaar veel respect voor jullie gekregen!! Alleen voor een kind zorgen is echt wel heftig en ik ben enorm dankbaar dat ik dat niet hoeft te doen!!

Veel liefs!!

  
 

Follow my blog with Bloglovin

Wat als borstvoeding niet lukt! 

Geplaatst op Geupdate op

Tijdens de zwangerschap ga je ook nadenken over borstvoeding geven of niet.

Omdat het gewoon “de natuur” is besloot ik om mijn kindje borstvoeding te geven. Proberen kan altijd…

De eerste dagen in het ziekenhuis gingen goed daar kreeg mijn zoontje bijvoeding omdat hij te licht was voor de tijd dat hij in mijn buik had gezeten.

Eenmaal thuis begon de ellende. Elke keer als ie gegeten had spuugde hij het in grote golven eruit. En daarna wou ie weer eten. Op een gegeven moment zat ie bijna continu aan mijn borst.

Al snel voelde ik me compleet geïsoleerd. Ik merkte ook dat ik er dood ongelukkig van werd. Maja dit is toch “de natuur” dus dit moet gewoon lukken.

Ook had ik last van de “sociale druk”. Als ik op internet zocht stond er vaak dat moedermelk het beste is wat je kan geven en flesvoeding slecht is.

Tuurlijk begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen borstvoeding maar ik heb als baby flesvoeding gehad en ben een gezonde vrouw. En waarom wordt het verkocht als het zo slecht is.

Ik snap nu dat er heel veel redenen zijn om geen borstvoeding te geven. Want borstvoeding doet ook geestelijk veel met je, tenminste bij mij deed het dat wel.

Mijn zoontje bleef maar spugen en spugen en ik werd maar ongelukkiger.  Er zaten soms echt keren bij dat ik huilend borstvoeding zat te geven.

Ik was het zo zat!! Dus besloot ik om smiddags een fles te geven zodat ik nog enigszins weg kon met hem. Dit omdat het niet in me zit om borstvoeding in het openbaar te geven. Op een gegeven moment begon mijn zoontje na de flesvoeding veel rustiger te worden en hij spuugde veel minder!

Toen ik dat merkte besloot ik om te stoppen met borstvoeding. Op het moment dat ik het zei viel er een enorme last van mijn schouders af. Het afbouwen was ook zo gebeurd na een aantal dagen kon ik hem volledige flesvoeding geven.

Uiteindelijk merkte ik dat dit veel beter was voor ons. Ik denk dat het belangrijkste is, dat je gelukkig bent. Ben jij dat dan is het kindje dat ook. Ik heb het uiteindelijk naast me neer gelegd, tuurlijk had ik het gevoel dat ik faalde maar aan de andere kant zag ik gewoon dat hij er veel beter op reageerde, en dat is toch waar het om draait.

Borstvoeding is echt wel een heel mooi iets en de momenten die je samen hebt met je kindje is wel iets specialer dan dat je flesvoeding geeft.

Maar uiteindelijk ben ik naar het groter geheel gaan kijken en dan is flesvoeding voor mij een betere keus!

Veel liefs,  

Mama & werken

Geplaatst op Geupdate op

Vroeger was het “Not done” als je een werkende mama was. Je zag het ook bijna niet, meeste vrouwen bleven dan thuis om te zorgen voor de kinderen. Tegenwoordig kan je het een luxe noemen. Meeste moeders moeten simpelweg gaan werken omdat het anders financieel niet meer haalbaar is!

Toen ik net zwanger was raakte ik mijn baan kwijt. Mijn contract werd helaas niet verlengd. Natuurlijk baalde ik en ik heb er in het begin slapeloze nachten van gehad. Wat moest ik nu gaan doen? Ook het idee dat ik maanden lang thuis zou zitten maakte me gek.

Gelukkig kon ik al snel voor drie maandjes terecht bij mijn oude werkgever waar ik daarvoor had gewerkt. Na die drie maanden zou ik al snel in het “zwangerschapsverlof” vallen, dus dat viel echt ideaal.

Na de bevalling van mijn zoontje had ik echt geen tijd en zin om aan werk te denken. Ik leefde alleen op voeding na voeding. Maar omdat alles vrij snel soepel liep ben ik weer op zoek gegaan naar een baan.

Voordat ik was bevallen hebben mijn man en ik erover gehad hoeveel dagen ik weer zou gaan werken, want het was voor mij zoiezo geen optie om thuis te blijven. Financieel niet maar ook voor mij persoonlijk niet. Ik heb werken altijd heel leuk gevonden en ook het contact met collega’s.
Ik merkte ook na de bevalling dat mijn wereld voor mijn gevoel zo klein werd dat ik echt stond te trappelen om te gaan werken.

Het solliciteren naar een baan tijdens mijn zwangerschap was echt een lachertje. In mijn sollicitatiebrief stond natuurlijk in dat ik zwanger was. Ik kreeg echt enorm snel afwijzingen zelfs soms binnen 5 minuten!!

Uiteindelijk ben ik eind maart weer begonnen met werken toen mijn zoontje een half jaar oud was. Ik werk 3 dagen in de week in totaal 24 uur. Mijn zoontje gaat niet naar kinderopvang. Simpelweg omdat de opa’s & oma’s heel graag wilde oppassen en daarin ook flexibel zijn.  Voor mezelf is dat ook fijner, voelt toch meer vertrouwelijk.

Omdat hij bij familie is als ik ga werken heb ik er niet veel moeite mee gehad. Ik vindt het zelfs heerlijk!! Even geen moeder zijn maar bezighouden met andere dingen. Als ik aan het werk ben “mis” ik hem ook niet. Dan ben ik me ook gewoon lekker met mijn werk bezig.

Komt er een foto/filmpje of appje voorbij wat over hem gaan dan denk ik wel slaapt ie al of wat zou ie aan het doen zijn. Alleen als ik hem ga ophalen en met hen aan het knuffel ben dan besef ik dat ik hem onbewust toch veel heb gemist.

Maar omdat hij eigenlijk altijd lacht als ik ga werken of hem kom ophalen dan ga je toch met een geruster gevoel weg. Heel eerlijk het was de beste tijd die je kon hebben om werkloos te zijn maar voor mij persoonlijk hoefde het niet veel langer te duren!

Veel liefs,

IMG_0636

Persoonlijk: Miskraam

Geplaatst op Geupdate op

In augustus 2013 kwam Ik erachter dat ik zwanger was. Nooit nagedacht over kinderen krijgen. We hadden gezegd we zien wel waar het schip strand. Dat was sneller als verwacht maar oh we waren zo blij.

De volgende dag de verloskundige gebeld maar we moesten nog zo lang wachten voor de 8 weken echo.

Dagen en weken verstreken en de hormonen gierde alle kanten op. Ik had enorme last van ochtend, middag en avond misselijkheid, wat was ik beroerd zeg Maja alles had ik er voor over.

Omdat we zo blij waren hadden we het eigenlijk al tegen iedereen verteld. Misschien heel vroeg maar ik heb er nooit 1 seconde spijt van gehad.

Toen was het zo ver, de avond dat we naar de verloskundige gingen. Net voordat we gingen kreeg ik nog de gedachte van wat als het niet goed is. Maar die wuifde ik eigenlijk gelijk weer weg met het idee van nee positief zijn en ik ben niet voor niets zo misselijk.

Daar zaten we dan in de spreekkamer van de verloskundige. Ik zag de tv staan en dacht zo dadelijk gaan we je echt zien kleintje hoe bijzonder.

Na een paar minuten praten zei ze we gaan eens kijken, ga maar liggen. Ze deed een inwendige echo en het was stil…. Het leek alsof er uren voorbij gingen terwijl het eigenlijk maar een paar seconden waren. Mijn man hield me iets steviger vast. Hij had al namelijk aan het gezicht van de verloskundige gezien dat het niet goed was. Ik niet, ik staarde alleen maar naar de tv scherm.

Toen kwamen daar de woorden die je het liefst nooit zou willen horen en ik weet ook eerlijk gezegd niet meer hoe ze het zei want bij het woordje sorry waren alle andere woorden niet meer doorgedrongen. Ik weet nog dat ik gezegd had: maakt niet uit, het is zo.Ze legde uit dat het een “missed abortion” was dat het eitje al heel snel is gestopt met groeien.

Er werd een afspraak gemaakt bij het ziekenhuis voor na het weekend omdat het nog kon zijn dat de miskraam nog spontaan zou opzetten.

De gevoelens die ik had de dagen nadat we van de verloskundige afkwamen waren heftig. Mijn lichaam deed nog alsof ik zwanger was terwijl ik wist dat het niet zo was. Dus elke misselijkheid is er 1 teveel.

Ook al hadden we steun van vrienden en familie en kon ik bij ze uithuilen wanneer ik dat wou, het verdriet werd er niet minder om. Normaal ben ik heel nuchter maar op dat moment kon en wou ik dat niet zijn.

Toen we bij de gynaecoloog aankwamen werd er opnieuw een echo gemaakt. Wat zij vertelde sloeg in als een bom. Ze zag iets! Ze vroeg aan mij of ik precies wist wanneer mijn laatste menstruatie was. Dit kon ik haar niet precies vertellen waarop zij antwoorden dat ze nog even wou wachten want het kon toch zo zijn dat het een hele vroege zwangerschap was. Dus we werden weer naar huis gestuurd met een beetje hoop.

Dat wachten is echt verschrikkelijk, je gaat door een rollercoaster van emoties heen. Je bereidt je voor op het ergste maar je denkt ook gelijk wat als het toch goed is.

Uiteindelijk bleek het toch “foute” boel te zijn. Ik heb toen aangegeven dat ik het dan ook zo snel mogelijk eruit wilde hebben.

Ik kon kiezen:

– de natuur een handje helpen door middel van medicatie of

– een curettage

Ik koos voor het eerste omdat ik er voor mijn gevoel beter afscheid van kon nemen omdat het dan toch via de natuurlijke weg zou gaan.

Echter is het toch anders gelopen. De medicijnen werkten niet. We hebben het 2 keer geprobeerd de eerste keer lichte buikpijn en geen bloedverlies en de tweede keer heb ik 11 uur lang hevige bloedverlies gehad en toen bleek dat de vruchtzak maar een kleun beetje gezakt was.

Ik werd met spoed opgenomen. Het zou toch een curettage worden. Op 15 oktober hebben ze de curettage uitgevoerd. Extra dubbel want op die dag is ook mijn moeder jarig.

Ik heb er heel veel moeite meegehad dat het zo moeizaam is gegaan. Mijn lichaam had me voor mijn gevoel in de steek gelaten doordat ik een missed abortion had maar nu ging het opwekken van de miskraam ook moeizaam.

Uiteindelijk heb ik het een plaatsje kunnen geven. Vergeten doe ik nooit en ik weet dat ik bij de zwangerschap van mijn zoontje extra angstig was. Gelukkig kon ik er veel over praten en ben iedereen daar ontzettend dankbaar voor! Ook zijn mijn man en mij dichter naar elkaar toe gegroeid.

Uiteindelijk heb ik ter afsluiting een tattoo gezet. Dat was heel heftig maar dat is mijn manier van het afsluiten en het begin van een nieuwe start!

Veel liefs,

Follow my blog with Bloglovin