moederschap

Kom maar naar mama!

Geplaatst op Geupdate op

Geweldig is het om te zien hoe onze kleine mannetje door de kamer kruipt. Nou ja het is nog niet helemaal kruipen, hij weet nog niet goed hoe ie zijn benen moet gebruiken maar dat mag de pret niet drukken want meneer schuift overal in een razend tempo naar toe.

  
 
Mooi om te zien dat zijn vrijheid een stukje groter wordt maar ook onze vrijheid en dat binnen een paar maanden. Nog een paar weken geleden moesten we hem op de grond zetten en wat speeltjes erbij leggen zodat ie daar mee kon spelen. Nu zetten we op de grond en hij “schuift” alle kanten op, om vervolgens elk klein dingetje te pakken en naar zijn mond te brengen.

Ook naar papa en mama toe kruipen vindt ie geweldig. Zodra ik naar de keuken loop “schuift” hij achter mij aan, ga ik naar de bank komt ie ook achter me aan en dat alles met een big smile op zijn gezicht hoe heerlijk!! Heel af en toe gaat ie op zijn teentjes staan maar dan weet hij niet hoe hij zijn lichaam omhoog moet gooien.

Ook achter ons hondje aan gaan vindt ie leuk. Dit tot ergernis van onze hond die volgens mij het gevoel heeft dat ie gestalkt wordt door een klein terroristje, want zodra die in de buurt komt rent onze hond snel de andere kant op.

Het is niet zo dat ie altijd wilt kruipen, zoals afgelopen weekend. We hadden een familiedag en toen we hem eenmaal op de grond hadden gezet om te kruipen had ie er geen zin in en bleef ie de hele tijd zitten. Wat bleek hij vondt het gras nogal eng. Elke keer als hij probeerde te kruipen prikte het gras aan zijn beentje.

Daar moeten we dus nog even mee oefenen. Maar er komt nog genoeg lekker weer aan zodat ie lekker aan het gras kan wennen 😉

Veel liefs!!

IMG_0779

Follow my blog with Bloglovin

Baby boy 9 Months

Geplaatst op Geupdate op


Morgen is ons mannetje 9 maanden!!

Wat is het toch snel gegaan, ik kan de dag dat hij ter wereld kwam nog herinneren als de dag van gister (cliché i know!).

Ohhh wat was hij klein toen hij was geboren. Zo klein en fragiel maar de liefde die hij op dat moment gaf (en nog steeds geeft) was oneindig groot.
Het enige wat hij deed was slapen en eten. Huilen deed ie niet veel alleen als ie honger had en het niet snel genoeg ging dan liet ie dat merken.

Dat kleine is nu weg. Het is al echt een mannetje met een eigen willetje. Nu zit ie naast me in zijn kinderstoel met heel zijn gezicht onder de jam omdat ie zelf de boterham wilt opeten en mama absoluut niet mee mag helpen.

Het is echt maar dan ook echt een jongetje. Als het lomp gaat vindt ie het leuk anders niet. Knuffels gooit ie aan de kant en blokken en rammelaars zijn geweldig want die kan je hard tegen de tafel aan slaan.

Ook zijn mama’s haren niet meer veilig. Geweldig vind ie het om net te doen alsof ie met mama wilt knuffelen en kusjes geven om vervolgens heel sneaky met zijn handje naar mama’s haren te gaan en zodra ze het niet door heeft heel hard aan haar haren te trekken. Vervolgens hoor je dan zo’n schattig ondeugend lachje pffff.

Hoe raar is het dat ie al zoveel heeft geleerd in die 9 maanden tijd! Hij brabbelt, zegt mama, probeert geluiden na te doen, kan zelfstandig gaan zitten, pakt speelgoed zelf, etc etc.

Sinds een paar dagen kruipt ie. Zo trots!! maar vindt het ook wel spannend. Nu komt de tijd dat ik erachter aan moet lopen en dat we het huis echt toch wel kindvriendelijk moeten gaan maken.

Ook heeft ie nu een tandje wat er onwijs grappig uitziet. Als ie lacht zie je linksonder ineens een tandje te hilarisch!!
Er zijn er al meer op komst maar gelukkig heeft ie tot nu toe niet veel last gehad van het doorkomen van de tandjes.
Wel wordt ie sinds een week snachts wakker maar of dat door de tandjes komt of dat het een “fase” is weet ik niet maar ook dat komt vast en zeker goed.

Ook als we zeggen: Nee dat mag niet, of niet doen dan kijkt ie ons heel ondeugend aan en begint ie te lachen om vervolgens gewoon nog een keer te doen. Weet niet van wie hij dat heeft papa en mama waren nooit zo 😉 Vaak genoeg overkomt het me dat ik dan in de lach schiet maar dat is eigenlijk niet de bedoeling.

Eerlijk gezegd vindt ik dit wel echt een leuke periode. Veel “eerste keer” dingetjes komen sneller achter elkaar en nu kunnen we ook echt met hem spelen waarbij hij ook reageert of ie het bijvoorbeeld leuk vindt.

Er zit alleen één klein nadeel aan: hij wilt niet geknuffeld worden 😦 . Heerlijk vond ik dat toen hij net geboren was om lekker te knuffelen met hem tegen mijn borst aan en als ik dat nu wil doen duwt ie me weg!

tja het is toch echt zo, kleine kindjes worden snel groot.

Veel liefs,

IMG_0779

Follow my blog with Bloglovin