Zwanger

What’s it gonna Be? Boy or Girl?

Geplaatst op Geupdate op


Zodra ik wist dat ik zwanger was wou ik heel graag weten wat het geslacht zou zijn. Niet dat het iets zou uitmaken maar het is wel een stuk makkelijker met shoppen 😉

Mijn man wou het eigenlijk niet weten maar naarmate de 20 weken echo naderde kreeg ik alleen maar meer zenuwen. Ik moest het gewoon weten!! Maar hoe kon ik mijn man overhalen??

Nou ik had me druk gemaakt om niks want in de auto onderweg naar het ziekenhuis voor de 20 weken echo zei ie ineens: “als het kunnen zien dan mogen ze het vertellen” Yesss!!!

Op de 20 weken echo was gelukkig alles goed en toen kwam de vraag willen jullie het geslacht weten? Nou graag!!

En ja hoor natuurlijk we hadden nu al een kleine die lekker tegendraads is. De navelstreng lag ineens tussen de benen. Dat heb ik weer dus nu wisten we nog niet wat het werd.

Omdat mijn man het op dat moment ook graag wou weten heb ik gelijk gebeld met een echografiebureau voor een geslachtsbepaling voordat mijn man van gedachte zou veranderen.

Een paar dagen later konden we er terecht. Niemand wist dat we te weten zouden komen wat het werd omdat we tegen iedereen had verteld dat we het niet wilden weten wat het zou zijn.

Daar kregen we binnen 5 minuten het verlossende woord: een “jongen”!!

Oh wat was ik blij! Ik had altijd een heel klein voorkeur voor een jongentje ( waarom? I dont know! ) en nu kreeg ik een lekker stoer ventje!

Het liefste wou ik het van de daken af schreeuwen maar we hielden het geheim. Nog nooit had ik zo’n enorme moeite gehad met iets geheim houden.

Maar het voelde ook als dat het mijn man en mij dichter naar elkaar bracht, want we hadden samen een geheim!! Alleen wij 2!

Veel liefs,

IMG_0779

Follow my blog with Bloglovin

Advertenties

Persoonlijk: Miskraam

Geplaatst op Geupdate op

In augustus 2013 kwam Ik erachter dat ik zwanger was. Nooit nagedacht over kinderen krijgen. We hadden gezegd we zien wel waar het schip strand. Dat was sneller als verwacht maar oh we waren zo blij.

De volgende dag de verloskundige gebeld maar we moesten nog zo lang wachten voor de 8 weken echo.

Dagen en weken verstreken en de hormonen gierde alle kanten op. Ik had enorme last van ochtend, middag en avond misselijkheid, wat was ik beroerd zeg Maja alles had ik er voor over.

Omdat we zo blij waren hadden we het eigenlijk al tegen iedereen verteld. Misschien heel vroeg maar ik heb er nooit 1 seconde spijt van gehad.

Toen was het zo ver, de avond dat we naar de verloskundige gingen. Net voordat we gingen kreeg ik nog de gedachte van wat als het niet goed is. Maar die wuifde ik eigenlijk gelijk weer weg met het idee van nee positief zijn en ik ben niet voor niets zo misselijk.

Daar zaten we dan in de spreekkamer van de verloskundige. Ik zag de tv staan en dacht zo dadelijk gaan we je echt zien kleintje hoe bijzonder.

Na een paar minuten praten zei ze we gaan eens kijken, ga maar liggen. Ze deed een inwendige echo en het was stil…. Het leek alsof er uren voorbij gingen terwijl het eigenlijk maar een paar seconden waren. Mijn man hield me iets steviger vast. Hij had al namelijk aan het gezicht van de verloskundige gezien dat het niet goed was. Ik niet, ik staarde alleen maar naar de tv scherm.

Toen kwamen daar de woorden die je het liefst nooit zou willen horen en ik weet ook eerlijk gezegd niet meer hoe ze het zei want bij het woordje sorry waren alle andere woorden niet meer doorgedrongen. Ik weet nog dat ik gezegd had: maakt niet uit, het is zo.Ze legde uit dat het een “missed abortion” was dat het eitje al heel snel is gestopt met groeien.

Er werd een afspraak gemaakt bij het ziekenhuis voor na het weekend omdat het nog kon zijn dat de miskraam nog spontaan zou opzetten.

De gevoelens die ik had de dagen nadat we van de verloskundige afkwamen waren heftig. Mijn lichaam deed nog alsof ik zwanger was terwijl ik wist dat het niet zo was. Dus elke misselijkheid is er 1 teveel.

Ook al hadden we steun van vrienden en familie en kon ik bij ze uithuilen wanneer ik dat wou, het verdriet werd er niet minder om. Normaal ben ik heel nuchter maar op dat moment kon en wou ik dat niet zijn.

Toen we bij de gynaecoloog aankwamen werd er opnieuw een echo gemaakt. Wat zij vertelde sloeg in als een bom. Ze zag iets! Ze vroeg aan mij of ik precies wist wanneer mijn laatste menstruatie was. Dit kon ik haar niet precies vertellen waarop zij antwoorden dat ze nog even wou wachten want het kon toch zo zijn dat het een hele vroege zwangerschap was. Dus we werden weer naar huis gestuurd met een beetje hoop.

Dat wachten is echt verschrikkelijk, je gaat door een rollercoaster van emoties heen. Je bereidt je voor op het ergste maar je denkt ook gelijk wat als het toch goed is.

Uiteindelijk bleek het toch “foute” boel te zijn. Ik heb toen aangegeven dat ik het dan ook zo snel mogelijk eruit wilde hebben.

Ik kon kiezen:

– de natuur een handje helpen door middel van medicatie of

– een curettage

Ik koos voor het eerste omdat ik er voor mijn gevoel beter afscheid van kon nemen omdat het dan toch via de natuurlijke weg zou gaan.

Echter is het toch anders gelopen. De medicijnen werkten niet. We hebben het 2 keer geprobeerd de eerste keer lichte buikpijn en geen bloedverlies en de tweede keer heb ik 11 uur lang hevige bloedverlies gehad en toen bleek dat de vruchtzak maar een kleun beetje gezakt was.

Ik werd met spoed opgenomen. Het zou toch een curettage worden. Op 15 oktober hebben ze de curettage uitgevoerd. Extra dubbel want op die dag is ook mijn moeder jarig.

Ik heb er heel veel moeite meegehad dat het zo moeizaam is gegaan. Mijn lichaam had me voor mijn gevoel in de steek gelaten doordat ik een missed abortion had maar nu ging het opwekken van de miskraam ook moeizaam.

Uiteindelijk heb ik het een plaatsje kunnen geven. Vergeten doe ik nooit en ik weet dat ik bij de zwangerschap van mijn zoontje extra angstig was. Gelukkig kon ik er veel over praten en ben iedereen daar ontzettend dankbaar voor! Ook zijn mijn man en mij dichter naar elkaar toe gegroeid.

Uiteindelijk heb ik ter afsluiting een tattoo gezet. Dat was heel heftig maar dat is mijn manier van het afsluiten en het begin van een nieuwe start!

Veel liefs,

Follow my blog with Bloglovin

Naïf Quality Baby Care!

Geplaatst op

Ik had altijd in mijn hoofd, dat als ik kinderen zou krijgen dat de commode op de babykamer helemaal vol zou staan met Zwitsal producten. Ik dacht ook dat dat de enige echte baby verzorgingslijn was. Boy, what was i wrong!! 

Ik werd gewoon mega hard van mijn zwitsal wolkje af gegooid toen mij verteld werd dat sommige baby’s helemaal niet tegen Zwitsel kunnen!! Natuurlijk heb je nooit de garantie dat je baby er niet tegen kan maar het heeft me wel aan het nadenken gezet. Dus toen ik zwanger was ben ik me toch gaan verdiepen in speciale verzorgingslijnen voor baby’s/kinderen. 

Ik kwam al snel bij een nieuw product namelijk Naïf Care. Naïf Care is opgezet in 2012 door 2 jonge vaders. De naam Naïf betekend eerlijk, onbevangen & onschuldig, en de 2 papa’s wouden dat zo lang mogelijk vasthouden, zoals ze zelf op de site vermelden. 

  

Naïf Care belooft het volgende niet te gebruiken:

-geen Chemische conserveermiddelen
-Sodium Laureth Sulfate (SLES) -PEG en Synthetische emulgatoren
-Allergene geurstoffen
-Essentiële geurstoffen.

Nou dat is het proberen waard!!

Ik heb de Wasgel, Shampoo & Bodylotion en deze ga ik nu behandelen.

Nourishing Shampoo!! 

 

 Eerst de ingredienten: 

 

 

Het is een milde shampoo. Het prikt niet in de ogen, irriteert niet en schilfertjes blijven weg.
De shampoo zit in een 200 ml tube en kost € 9,95 

Cleasing Washgel! 

 

de ingredienten: 

 

De Washgel wordt gelijk opgenomen door het water. Het schuimt heerlijk maar het irriteert niet als mijn mannetje per ongeluk wat schuim in zijn ogen krijgt. Het maakt ook niet glibberig dus ik kan mijn mannetje rustig uit bad halen zonder de angst dat hij uit mijn handen glipt.
De washgel zit in een 200 ml tube en kost € 9,95.

Softening Bodylotion!! 

  

de ingredienten: 

  

De bodylotion is een dunne lotion. Je hebt niet veel nodig, smeert lekker. Na het insmeren voelt het huidje lekker zacht en niet vettig. Het trekt heel snel in zodat je gelijk je kindje aankleden wat echt ideaal is!!
De bodylotion zit ook in een 200 ml tube en kost € 14,95 

De tubes zijn erg fijn in gebruik door middel van een klikdop. Meestal doe ik mijn zoontje alleen in bad en de dop krijg ik makkelijk met 1 hand open en dicht. Geur is heel persoonlijk, de ene kan de producten vinden niet lekker ruiken en de andere vinden het heerlijk!! Ik hoor bij de laatste groep. Ik vind de producten heerlijk ruiken. Het is min of meer een natuurlijk geurtje heel subtiel. Als ik mijn zoontje in bad heb gedaan 2 dagen erna zeggen mensen nog oh wat ruikt ie lekker! De producten zijn wel iets duurder dan bijvoorbeeld Zwitsal of Neutral. Ikzelf vind dat geen probleem zeker niet omdat je best lang met de producten doet. We hebben er ongeveer 6 maanden met de washgel en de bodylotion gedaan (waarvan ik de producten ook af en toe zelf heb gebruikt). De shampoo kan nog wel even mee maar dat komt wel omdat mijn mannetje niet geboren is met een volle bos haar en na een half jaar nog niet veel meer is geworden.

Ook wil ik even de Nurtering Cream onder de aandacht brengen. Hiervan heb ik geen foto gemaakt omdat ze helaas op is en in de prullenbak ligt.
Deze creme was ideaal voor het gezichtje. Mijn zoontje zijn nagels groeien heel snel en hij krabt zichzelf wel eens open in zijn gezichtje. Als ik deze creme op het wondje smeerde gedurende de dag was het wondje de volgende dag bijna weg.
Gelukkig heb ik deze Creme weer besteld en is ie onderweg.

Al met al ben ik laaiend enthousiast over deze producten, ik wil niks anders meer voor mijn kindje en zelf gebruik ik ook vaak stiekem deze producten.

Liefs,

IMG_0540
Follow my blog with Bloglovin