Eerste keer uit logeren!

Geplaatst op Geupdate op

IMG_2433
Ohh ik herinner het me alsof ik hem net heb weggebracht. De eerste keer uit logeren!

2 weken geleden op Hemelvaartsdag is mijn zoontje ‘savonds naar opa en oma gegaan om daar een nachtje te blijven logeren. Niet omdat we ergens naartoe moesten maar omdat ik de keuze had gemaakt om er alvast mee te beginnen zodat mama en papa er ook aan kunnen wennen.

Al de hele dag was ik wat hangerig bij mijn zoontje. Ik wou continu knuffelen en kusjes geven omdat hij vooral niet moet denken dat mama er geen moeite mee zou hebben.

De tas inpakken heb ik tot het laatste moment mee gewacht. Misschien zat ik nog in de ontkenningsfase maar het komt er nu echt van.

Drie keer gecheckt of ik alles bij had. Luiers – check, crème voor uitslag – check, tandenborstel ( ja zijn eerste tandje is er!! ) – check etc etc. Meneertje gaat 1 nachtje weg en neemt 2 tassen mee, dat heb je duidelijk van je mama.

Auto in en we zijn onderweg. Ohhh wat ben ik zenuwachtig zeg!! Gelukkig ging mijn man mee, natuurlijk om ons mannetje welterusten te wensen maar ook om mij te steunen.

Opa en oma waren er al helemaal klaar voor. Eindelijk mag hij een nachtje komen slapen, wat waren ze door het dolle heen!

Na enige tijd knuffelen en spelen was het zover! Papa en mama gaan naar huis, alleen.. Maar niet voordat ik mijn hele lijst had opgenoemd met bijvoorbeeld wat ze moesten doen als ie wakker werd.

In de auto op de terugweg zat ik in een enorme tweestrijd. Draai om, ik wil dit niet – jawel je moet even door de zure appel heen bijten, dat is wat er de hele weg door mijn hoofd is gegaan.

Eenmaal thuis ging het wel maar ik hield mezelf bezig en krijg geregeld whatsappjes. Pff alles gaat goed gelukkig!

Je zou misschien denken dat als je kind een nachtje weggaat, je een goede nachtrust tegemoet gaat. Nou ik niet! Mijn god, ik ben wel 6 of 7 x wakker geschoten en als ik op de babyfoon keek ( die ik ook uit automatisme heb aangezet) en hem niet in zijn bedje zag liggen stopte mijn hart even om vervolgens tot het besef te komen dat ik uit logeren is.

Wat een rampzalige nacht!! Had iemand mij daarvoor kunnen waarschuwen of ben ik de enige die dat heeft?

De ochtend was ik al heel vroeg op mijn werk. Hoe eerder ik begin, hoe eerder ik mijn mannetje weer in mijn armen kan sluiten.

En daar rond een uur of 8 kwam het verlossende Whatsappje met foto dat ie net wakker is en heerlijk heeft geslapen!!

Wat viel er een last van mijn schouders af. Alles was gelukkig goed gegaan pff.

Ik weet dat mijn ouders het goed zouden doen, ze zijn er zo enorm gek op. Maar ik hou hem het liefst nog lekker dichtbij.

Eerste ronde in ieder geval overleefd!

Veel liefs,

Follow my blog with Bloglovin

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s